nieuws

Vijf vooroordelen over duobanen – én waarom ze niet waar zijn

Digitaal werken

Duobanen zijn niet populair bij managers: ze worden afgedaan als te duur en moeilijk te leiden. Managers beroepen zich echter veel te snel op hardnekkige vooroordelen om verder maar niet over de optie na te hoeven denken. Zij vergeten echter dat zij voor een ‘kleine meerprijs’ profiteren van kennis en ervaring voor twee!

Duobanen zijn niet populair bij managers: ze worden afgedaan als te duur en moeilijk te leiden. Managers beroepen zich echter veel te snel op hardnekkige vooroordelen om verder maar niet over de optie na te hoeven denken. Die vooroordelen worden echter onderuitgehaald door Stephen Miller, manager van de Society of Human Resource Management en Kelly Watson, oprichter van Career Partners.

1. Een duobaan is te duur
‘Werkgevers vrezen dat een duobaan dubbele sociale lasten met zich meebrengt. Natuurlijk zijn ze iets meer kwijt, maar die kosten zijn maar een fractie van alle personeelskosten. Bovendien worden vakantiedagen, ziekteverlof en pensioenregelingen afgedragen op basis van het aantal gewerkte uren en maakt het in die gevallen dus niet uit of iemand een baan deelt’, stelt Miller. Bovendien blijkt dat mensen die een baan delen minder vaak ziek zijn en productiever zijn dan anderen. ‘Dit kan komen omdat ze minder werkdruk ervaren, minder gestrest zijn en meer tijd hebben hun privéleven in goede banen te leiden.’

2. Twee mensen zijn moeilijker te leiden dan één
‘Ten gevolge van globalisering, toenemende concurrentie en steeds plattere bedrijfsstructuren, moet een manager steeds meer mensen tegelijk aansturen en heeft daar tegelijkertijd minder tijd voor. Meer mensen in dienst nemen lijkt dit probleem alleen maar te verergeren. Toch hoeft het leiden van mensen die een baan delen niet tot meer werkdruk te leiden. Door kandidaten te selecteren die elkaar goed aanvullen, kunnen ondernemingen sterke teams samenstellen die in feite fungeren als één persoon en – juist omdat ze samen optimaal willen presteren – zelfs minder aansturing nodig hebben’, argumenteert Miller.

3. Als er één schaap over de dam is…
Veel werkgevers zijn bang dat als één iemand zijn baan mag delen, iedereen dat wil. ‘Sommige bedrijven zijn bang dat een beetje flexibiliteit zal resulteren in een personeelsbestand dat de kantjes eraf loopt. Of dat iedereen uiteindelijk zijn baan wil delen en het een puinhoop wordt’, zegt Miller. ‘Toch is een duobaan een van de meest makkelijk te realiseren manieren om flexibiliteit te creëren. Bovendien profiteren ze van extra back-up, meer gewerkte uren, uitgeruste medewerkers, meer kennis en de loyalitiet van twee tevreden werknemers.

4. Er is niemand te vinden die een baan wil delen
‘Niet alle bedrijven hebben een groot aantal mensen ter beschikking die graag dezelfde functie zouden delen’, stelt Miller. ‘Ook de meeste werving- en selectiebureaus focussen met name op fulltime medewerkers. Toch hoeft dit geen obstakel te zijn. Je kunt bijvoorbeeld oud-medewerkers inschakelen die met pensioen zijn gegaan of vertrokken zijn om meer tijd te kunnen besteden aan hun gezin. Deze mensen kennen het bedrijf al, hoeven niet meer ingewerkt te worden en willen wellicht graag terugkeren als parttimers. Bestaande werknemers kennen wellicht mensen die geïnteresseerd zouden kunnen zijn.’

5. Het werk blijft liggen
Miller legt uit: ‘Veel bedrijven zijn bang dat zodra twee mensen verantwoordelijk zijn, geen van beiden zich verantwoordelijk voelt, dingen dus niet gedaan worden en de schuld daarvoor steeds bij de ander gelegd wordt. In de praktijk gebeurt echter vaak het tegenovergestelde. Flexibiliteit leidt er vaak toe dat mensen zich des te harder inzetten. Als je de teams bovendien behandelt als één enkele werknemer en het beoordeelt op gezamenlijke effectiviteit, leidt dat ertoe dat beide teamleden beter hun best doen en zich beiden verantwoordelijk voelen voor het eindresultaat.’

Bron: Managersonline.nl

Reageer op dit artikel