blog

Zo’n dag dat ik met de tong op mijn laarzen binnen struikel: tegenzin, file, een weerspannig kind, een net ontdekte vlek in mijn jasje. Printerpapier op. Mijn bestanden laden niet. De website ligt plat. Mijn favoriete koekjes zijn al weggesnaaid. Zo’n dag. Op zo’n dag blijk ik bij aankomst op de redactie nog steeds de […]

Zo’n dag dat ik met de tong op mijn laarzen binnen struikel: tegenzin, file, een weerspannig kind, een net ontdekte vlek in mijn jasje. Printerpapier op. Mijn bestanden laden niet. De website ligt plat. Mijn favoriete koekjes zijn al weggesnaaid. Zo’n dag. Op zo’n dag blijk ik bij aankomst op de redactie nog steeds de blauwe overslofjes om mijn schoenen te hebben van het kinderdagverblijf. Kortom: een dag dat ik heel erg graag in een hoekje ga zitten om heel hard met mijn hoofd tegen de muur te bonken.

Deze dagen zijn een zeldzaamheid. Dus ik ben een gelukkig mens. Stress is er wel: om deadlines te halen en om nog luxe salade te kunnen opscheppen in onze kantine. Voor je het weet zijn alle spekjes en cashewnoten al weg. Maar het gekke is: de meeste stress zit voor mij aan het begin van een taak of project. Niet als ik er middenin zit. Niet als het bijna af is. Zelfs niet als ik bang ben dat het niet op tijd klaar is. Nee: aan het begin. Voordat ik begin, ga ik altijd heel erg nadenken. Mensen noemen dat: “Je zit te veel in je hoofd”. Dat klopt, ik zit veel te vaak in mijn hoofd. Mijn man zegt dan: “Trek je nu je denk-gezicht?” Kennelijk grimas ik dan zo dat er een rimpeling in mijn voorhoofd komt ter grootte van de Golfstroom. Waarschijnlijk heb ik last van uitstelgedrag. Of zoals ze zo mooi en geleerd in het Engels zeggen: procrastination.

Het juiste advies is hier: ga gewoon beginnen. Maar dat is natuurlijk veel te gemakkelijk. Mijn hoofd maakt me heel wat anders wijs, namelijk: sorteer eerst je potloden eens op kleur. Doe eerst de makkelijke, snelle taakjes die je snel kunt afvinken en waardoor je zo’n zalig productief gevoel krijgt. En bekijk dan Facebook en de Twitteraccount van Japke.d-Bouma. Tegen de tijd dat ik echt kan beginnen, is het lunchpauze. Maar dan! Eenmaal begonnen – en ik verzin het niet – is er geen houden meer aan. Bureau complete wanorde, een ellenlange takenlijst. En in die chaos ontstaat iets anders: overzicht. En uiteindelijk dit magazine, met Trendrapport.

Namens het hele team van Management Support wens ik je fijne feestdagen en een mooi 2016. We heffen het glas en proosten op jullie.

Reageer op dit artikel