blog

My name is Bond… John Bond

Samenwerken

Vandaag gaan we een promotiefilmpje opnemen. De filmcrew is geregeld, de locatie geïnformeerd en John weet hoe laat hij waar moet zijn. Wat -ie moet doen is… nog onduidelijk.

My name is Bond… John Bond

’s Ochtends tref ik hem op kantoor. Ik zie hem zitten in een bruine, geblokte spencer met daaronder een geruit overhemd. (Noot: John is niet echt modebewust). Helaas heeft mijn reminder over de dresscode gisterenavond dus niets geholpen.

Ik zeg: “Hey, we gaan filmen vandaag” en ik trek meteen een colbert met overhemd uit zijn kast. “Wil je je even omkleden en dan zie ik je straks op de locatie.” John knikt.

Nadat de filmploeg wat algemene beelden heeft opgenomen, is het showtime. Ik bel John met de mededeling dat hij naar de locatie kan komen en dat we klaar zijn voor hem.

Als een echte James Bond komt hij op de set aan en voor ik het in de gaten heb, sta ik met zijn tas, jas en waterflesje in mijn armen en hol achter hem aan, ook omdat iemand (AKA: ik dus) nog zijn tekst met hem zal moeten doornemen.

“Kun je me een kopje thee brengen?”

Tuurlijk, denk ik, ik heb immers toch drie handen?

“We gaan eerst je tekst doornemen hoor” en terwijl ik dit zeg, besef ik dat ik onze marketingmanager niet heb uitgenodigd. Die is altijd graag bij dit soort dingen aanwezig. Ik kan hem beter te vriend te houden en de politieke verhoudingen in balans houden. Ik bel hem op met de vraag of hij ook naar de locatie komt.

Even later arriveert hij met een autocue. Hoezo autocue? Het zijn vijf zinnen, opgedeeld in vijf verschillende shots. Daar heeft Mr. Bond écht geen problemen mee. Sterker nog, ik heb de tekst al doorgenomen met hem, en als een ervaren filmster worden alle shots dan ook in een of twee keer goed opgenomen.

Een uur later sta ik nog altijd met jas, tas, water en thee in mijn handen, ben ik achter de filmploeg en John aangelopen en zijn we klaar.

Intussen zie ik onze marketingmanager onverrichter zaken weer wegrijden. Ik voel dat ik morgen even iemands ego moet strelen. (En dan bedoel ik deze keer niet Mr. Bond.)

Auteur 

Celia van Roosendaal | PA van CEO | Als PA van de CEO van een internationaal bedrijf maak ik heel wat mee. Het leuke aan mijn vak vind ik de diversiteit van de werkzaamheden; geen dag is hetzelfde! Daarnaast geniet ik van de uitdaging om alle vragen en verzoeken op te lossen met de nodige creativiteit. Als PA werk ik niet alleen nauw samen met mijn manager – we hebben een goede klik – maar ik ben ook een spil in de organisatie: ik moet van alles op de hoogte zijn en wil op alle niveaus van de organisatie kunnen schakelen.

Blogs

Lees ook Celia’s andere blogs:

Functietitels: ‘Ik ben COE’
Uitslag van allergiecollega
Oefenen
Terecht!
Zelfs als hij er níet is…!

Reageer op dit artikel