blog

Gastvrijheid

Taal en communiceren

Het is nog vroeg als ik de ketel op het vuur zet om een kopje muntthee voor mezelf te zetten. Mijn MacBook staat klaar, want het is vandaag de dag van de deadline voor mijn column voor Management Support en er staat nog geen letter op papier. Net terug van een bezoek uit Israël probeer ik de cultuurshock die ik hieraan heb overgehouden een plaatsje te geven. Het lukt me maar moeilijk.

Gastvrijheid

Mijn man (militair) is voor een kleine zeven maanden naar de Westbank van Israël uitgezonden en ik had het grote geluk dat ik hem mocht en kon bezoeken. Het grappige is dat ik niet alleen hem, maar ook zijn werkplek heb gezien. En niet te vergeten zijn Palestijnse collega’s!
Mijn gedachten dwalen weer af naar de Palestijnse generaal die mij de eerste dag niet alleen allerhartelijkst ontving met sterke, Arabische koffie en een zee van tijd. Hij vertelde niet alleen veel, maar wilde ook alles van mij weten. Het welkomstcadeau dat volgde maakte me intens verlegen. Iedereen, van tolk tot koffiejuffrouw, kwam mij begroeten.
Na de ochtendbriefing werden er wat zaken besproken en toen greep de generaal in. Natúúrlijk ging mijn man die dag niet werken. Natúúrlijk zouden wij samen die dag Jericho gaan bekijken en mierzoete muntthee drinken in de bloementuin van het Russisch museum. En natúúrlijk werd daar geen vrije middag voor ingeleverd! Er was geen discussie mogelijk, we werden gewoon weggestuurd.
De volgende dag besloten we dat het beter was als ik in het appartement zou blijven en mijn man aan het werk zou gaan. Beter voor hem, beter voor de generaal, beter voor mijn gemoedsrust.

Nog vol over deze ervaring denk ik aan een van de terugkerende onderwerpen in Management Support: hospitality en vibemanagement. Ik heb altijd gevonden dat wij als managementassistenten het toppunt van gastvrijheid zijn. We zorgen voor de juiste papieren op de juiste plaats en tijd, weten in te schatten wanneer er koffie, thee of iets lekkers verzorgd moet worden. We regelen de zaken voordat onze bazen er zelf überhaupt over na kunnen denken. En toch mist soms net dat ene stukje aandacht, interesse, gewoonweg omdat ik het te druk heb. Omdat ik duizend dingen te doen heb, terwijl er maar voor zo’n honderd zaken tijd is.
Natuurlijk besef ik dat eenvoudige zaken zoals een goede internetverbinding (niet zo vanzelfsprekend daar) erg belangrijk zijn, maar dat grote gevoel van gastvrijheid heeft me geraakt tot in mijn ziel.
Ik moet het nog steeds laten bezinken.

Lees ook Gwennies andere recente blogs

Ken jezelf
Woordeloos
Zogenaamde digitale ‘vaardigheden’
“We zijn een soort harde schijf die nooit crasht”
Siri of een notitieboek

Reageer op dit artikel