vraag & antwoord

Het woord ‘totstandbrenging’ schrijf je aan elkaar. Het werkwoord tot stand brengen ook?

Taal en communiceren

Het woord ‘totstandbrenging’ staat in het Groene Boekje, het bijbehorende werkwoord ‘tot stand brengen’ vreemd genoeg niet. Wel staan erin ‘totstandkomen’ en ‘totstandkoming’. De Spellingwijzer van Onze Taal schrijft hierover het volgende: Een vaste woordcombinatie die eindigt op een werkwoord, wordt aaneengeschreven wanneer de combinatie als eenheid wordt gezien. Dit is het geval bij bijvoorbeeld ‘hardlopen’ maar […]

Het woord ‘totstandbrenging’ staat in het Groene Boekje, het bijbehorende werkwoord ‘tot stand brengen’ vreemd genoeg niet. Wel staan erin ‘totstandkomen’ en ‘totstandkoming’.

De Spellingwijzer van Onze Taal schrijft hierover het volgende:
Een vaste woordcombinatie die eindigt op een werkwoord, wordt aaneengeschreven wanneer de combinatie als eenheid wordt gezien. Dit is het geval bij bijvoorbeeld ‘hardlopen’ maar niet bij ‘langzaam lopen’. Er ontstaat een eenheid wanneer de letterlijke betekenis van het werkwoord naar de achtergrond is verdwenen. Vergelijk de volgende voorbeelden:
ademhalen – water halen, kennismaken – ruimte maken, stofzuigen – lucht zuigen, pianospelen – gitaar spelen, maathouden – orde houden. Het criterium ‘eenheid’ blijft echter subjectief. Vaak speelt ook gebruiksfrequentie een rol. Het is bijvoorbeeld ‘tekortdoen, tenietdoen, tentoonstellen, terneerliggen, tewerkstellen’ maar ‘in stand houden, te stade komen, ter zijde staan en tot stand komen’.
Je merkt het: zelfs het Groene Boekje en de Spellingwijzer spreken elkaar op dit punt deels tegen. (GB ‘totstandkomen’ versus Spellingwijzer ‘tot stand komen’).

Met dank aan Bregje De Lannoy-Walenkamp, DeLanWa Training & Tekst – Hoevelaken

Reageer op dit artikel