blog

Miranda deel 3: Een zelfsturend team

Geen categorie

Al ruim een jaar werkt Miranda nu voor Henk-Jan de Groot. Haar vroegere baas Marcel is allang vertrokken naar een ander bedrijf. Miranda heeft in korte tijd steeds meer verantwoordelijkheden gekregen en geeft nu zelfs leiding aan het managementsupportteam van de afdeling After Sales. Vroeger heette dat nog het secretariaat, maar dat was zó 2009.

’s Ochtends vroeg

Miranda zit strak in het mantelpak. Dat hoort bij haar status als managementsupportmanager. Voor haar zitten Anneke en Sandra. Twee nieuwe uitzendkrachten, vers van school. De ene draait nerveus kringetjes in haar blonde haar. De ander knikt voortdurend.

‘Kijk,’ zegt Miranda, ‘het is hier altijd een gekkenhuis. Ik verwacht dus wel enige zelfredzaamheid en proactiviteit van jullie. Ik ben niet jullie baas, maar jullie coach. Jullie zijn mijn zelfsturende team.’

De kringetjes in Anneke’s haar gaan sneller en sneller. Sandra knikt nog overtuigender.

Mooi, denkt Miranda, je moet meteen duidelijk maken hoe het zit. Ze kijkt demonstratief op haar horloge. ‘O, ik ben al te laat. Ik heb zo een meeting met de CEO. Kan een van jullie even bellen om te zeggen dat mijn ETA, je weet wel mijn estimated time of arrival, wat verschoven is?’

Zonder het antwoord af te wachten, stuift Miranda weg.

Koffietijd

Anneke en Sandra zitten met opgetrokken schouders aan Miranda’s bureau. Miranda zucht diep. ‘Dat begint niet best voor jullie. Ik had jullie toch gevraagd om door te geven dat ik wat later was? Frits zat al die tijd op me te wachten!´

Anneke’s oren gloeien. Sandra bestudeert haar voeten. ‘Ja, sorry,’ begint Anneke. ‘We wisten niet zo goed wat je bedoelde. Je had het over de zieiejoo, of zo, en ook nog over iets anders… We begrepen het gewoon niet.’

‘Jullie begrepen het gewoon niet! Jullie spreken toch Nederlands!’ Miranda gooit geërgerd haar pen op het bureau. ‘Ik ben not amused. Ik bel straks even met het uitzendbureau om te besp…’

Dan houdt ze zich in. Ze kijkt naar Anneke, die met opgetrokken schouders op haar stoel heen weer wipt. En naar Sandra, die pluisjes uit haar trui trekt en zichtbaar vecht tegen de tranen. Plots moet Miranda aan haar eerste werkdag denken. Aan haar vroegere baas Marcel die altijd vaag aan het brallen was en nooit eens gewoon zei waar het op stond. Ze moest van hem de eerste werkdag zelfs een vergadering faciliteren, maar had geen flauw idee wat hij daarmee bedoelde.

Miranda staat op, loopt naar Anneke en Sandra toe en gaat tussen hen in staan. Zachtjes raakt ze beiden even aan. ‘Kom, we gaan naar de kantine. Ik had m’n ochtend niet. Sorry. We beginnen gewoon opnieuw, met koffie en gebak. Ik trakteer.’

Dit was het laatste deel van de Miranda-trilogie! Klik hier om deel 1 of deel 2 nog eens te lezen.

Auteurs Arjen Ligtvoet en Cathelijne de Busser strijden samen tegen vaagtaal. Klik hier als je meer wilt weten over de auteurs.

Reageer op dit artikel