blog

Cursus reisschrijven

Persoonlijke ontwikkeling

Met een paar ouders die altijd riepen: “Je bent nooit te oud om te leren!”, durf ik gerust te beweren dat ik altijd nieuwsgierig ben gebleven naar wat er nog meer te vinden en doen is in mijn leven, in mijn vakgebied.

Cursus reisschrijven

Ieder jaar probeer ik weer iets te vinden waar ik nog wat van kan leren.
Cursus notuleren? Check.

Communicatieve vaardigheden? Did it, done it.

Heldere brieven schrijven? Ook al gedaan.
Masterclass Assisting Professional? Volbracht! Met een extra terugkomdag zelfs…

Afgelopen jaar is het er niet van gekomen. Te druk, te chaotisch, thuis en op het werk.
Echter, met de woorden van mijn ouders in mijn hoofd ging ik me met de dag schuldiger voelen. Zelfs geen cursus bloemschikken was ervan gekomen dit jaar. Bij wijze van spreken dan, want bloemschikken is niet iets dat hoog op mijn lijstje staat om te gaan leren.
Maar toch… wat had ik dán met mijn tijd gedaan?

Ik voelde me met de dag somberder worden. Ik had gewoon een heel jaar weggegooid!

Tijdens een gesprek met onze coach op het werk kwam het ter sprake.

Verbaasd keek hij me aan. “Even”, riep hij uit. “Even! Zullen we even teruggaan naar wat je allemaal voor je kiezen hebt gehad de afgelopen twee jaar?”

Hij begon met opsommen en des te meer vingers van zijn handen omhoogkwamen, des te groter mijn ogen werden. Tja, als ik het zo na elkaar opgenoemd kreeg dan was het überhaupt nog een wonder te noemen dat ik niet uitgeteld op de bank lag.

“Dingen leren zit ‘m niet altijd in papiertjes halen of in de schoolbanken zitten, hè?” Hij keek me eens diep in de ogen en plotseling liepen de tranen over mijn wangen. Ik besefte dat hij gelijk had, maar waarom voelde het dan anders voor mij?

In de weken die volgden probeerde ik de boel op een rijtje te zetten en volgde zijn advies op om nu eens gewoon wat leuke dingen te doen. Moodboards maken over waar ik blij van werd. Beschrijven waar ik mezelf over een paar jaar graag zou willen zien. Langzaam kwam er rust in mijn lijf en ruimte in mijn hoofd.

Ik voelde weer iets sprankelen en plotseling kwam ik de leukste cursus tegen die ik me maar kon bedenken. Niet iets dat werkgerelateerd is, maar iets wat ik gewoon ontzettend leuk vind. In januari ga ik een cursus reisschrijven doen. Niks hoogdravend, maar wel heel erg ‘ik’.
Het begin is er weer.
Ik leer!

Lees ook Gwennies andere recente blogs

Projectjes
Ken jezelf
Woordeloos
Zogenaamde digitale ‘vaardigheden’

Reageer op dit artikel