blog

Oefenen!

Samenwerken

John moet een presentatie geven aan het personeel, via webcast, wereldwijd. Geen probleem voor John, want hij bezit van nature het talent om zeer inspirerend in het openbaar te spreken.

Oefenen!

Maar ook hij moet oefenen dus ik reserveer tijd in zijn agenda en sluit hem op in een ruimte waar hij ongestoord zijn verhaal kan oefenen.

Ik blijf in de buurt, want ik weet uit ervaring dat ik straks proefpubliek moet zijn. En inderdaad, na een uur steekt hij zijn hoofd om de hoek van de deur en vraagt of ik even wil komen. “Can we practice together?” Ik knik en weet dat hij gewoon bedoelt dat ik als publiek moet fungeren.

Ik neem plaats en luister. Gelukkig ben ik een van de weinigen die hem voorziet van eerlijke, constructieve feedback, in plaats van de eindeloze lofuitingen die andere collega’s aan hem geven, alleen omdat er CEO voor zijn naam staat.

Op D-day ben ik al vroeg op kantoor. In onze boardroom is het een drukte van jewelste met een cameraploeg en IT-mensen die alles in gereedheid brengen voor de webcast en de live-uitzending.

Maar waar is John? Die moet zich nog even voorbereiden. Ik zoek hem op en controleer of hij een effen overhemd aanheeft met de stropdas die erbij hoort, omdat hij a) geen smaak heeft en b) omdat deze outfit het beste overkomt op de camera. “Are you ready?” Hij is ready, John is altijd “ready”.

In de boardroom zorg ik dat er water voor hem klaar staat, zijn tekst voor hem ligt en ik zorg dat hij een revers-microfoon op krijgt. Geen oortje, dat vindt hij niet fijn.

Intussen heb ik ook nog even de rol van ‘kleuterjuf’ gespeeld om iedereen op tijd in de boardroom te krijgen, zodat we op tijd starten.

Als laatste neem ik plaats, in de buurt van John. Ik kijk op de klok en bedenk me dat ik nu al bekaf ben, en het is pas negen uur. Gelukkig kan ik nu even een uur uitpuffen.

Dan klinkt applaus. Klaar. John, dat heb je weer top gedaan. Er volgt een high-five en een blik van verstandhouding, want John en ik….dat is één team. Vier handen op een buik.

Tevreden rijd ik naar huis, gelukkig zijn dit soort dagen maar vier keer per jaar… Oef!

Auteur 

Celia van Roosendaal | PA van CEO | Als PA van de CEO van een internationaal bedrijf maak ik heel wat mee. Het leuke aan mijn vak vind ik de diversiteit van de werkzaamheden; geen dag is hetzelfde! Daarnaast geniet ik van de uitdaging om alle vragen en verzoeken op te lossen met de nodige creativiteit. Als PA werk ik niet alleen nauw samen met mijn manager – we hebben een goede klik – maar ik ben ook een spil in de organisatie: ik moet van alles op de hoogte zijn en wil op alle niveaus van de organisatie kunnen schakelen.

Reageer op dit artikel