blog

Uitslag van allergiecollega

Taal en communiceren

Ken je dat? Van die collega’s waar je zo allergisch voor bent, dat je al uitslag krijgt als je maar aan ze denkt. En ja, die heb ik dus ook. En in mijn positie moet ik toch met iedereen door een deur kunnen, want ik ben het verlengstuk van mijn manager. Dus zo ook nu.

Uitslag van allergiecollega

John vraagt om input voor de meeting van morgen. Of ik deze even kan aanleveren. Spontaan voel ik de jeuk al opkomen, want dat moet ik dus bij de ‘allergie-collega’ gaan vragen.

Allergie-collega

Allergie-collega is zo’n man die net zo strak staat als de lijntjes in zijn Excel-sheets. Zo zwart-wit als zijn W&V-rekeningen. Ik kan er niet links en niet rechts mee. Ik heb hem nog nooit zien glimlachen, laat staan een grapje maken en hij neemt niet alleen zijn werk serieus (wat maar goed is ook), maar het hele leven.

Na een mentale oppepsessie en enige reflectie hoe ik het deze keer ga aanpakken, stap ik vol goede moed zijn afdeling op en vraag hem vriendelijk of hij de gevraagde informatie kan aanleveren. Tot mijn verbazing, is het antwoord positief maar zonder glimlach: “Ja. Volgende week maandag.”

“Eeeh”, stamel ik, “John heeft deze informatie vóór zes uur vanavond nodig, want de meeting start morgen om acht uur.”

Mijn jeuk wordt erger als ik de blik in de ogen van A zie. Dat viel verkeerd.

Vol medeleven en begrip luister ik naar zijn verhaal, dat hij geen tijd heeft voor deze ad-hocverzoeken, dat hij een strikte dagplanning heeft…

Ik hink van de zenuwen van het ene been op het andere en laat hem rustig uitpraten met de nodige begrijpende knikjes. Nogmaals doe ik poging hem duidelijk te maken van de urgentie van deze informatie, en paai hem met de melding dat hij echt de enige is die deze informatie correct en foutloos kan aanleveren…

Even zie ik iets oplichten in zijn ogen… Yes! dat heeft geholpen. Ik krijg, weliswaar met grom, de toezegging, dat het vanavond in mijn inbox zit.

Ik durf niet meer te vragen hoe laat… en ik verzeker John ervan dat hij vóór morgenvroeg de informatie heeft, al moet ik het vannacht nog voor hem printen of uit mijn hoofd leren.

Om 22:00 uur komt er een mailtje van A met een begeleidende tekst waar mijn nekharen van rechtop gaan staan, dus die delete ik eerst maar even, voordat ik de info doorstuur aan John. Gelukkig wordt er hier 24/7 gewerkt, dus dit valt onder de noemer ‘op tijd’.

De andere dag, na de meeting, loop ik nog even langs A om hem uitgebreid te bedanken en excuus aan te bieden voor deze ad-hocactie. Hij kijkt me emotieloos aan en mompelt terug: “Als het maar niet nog een keer gebeurt.”

Op de terugweg naar mijn bureau, stop ik even in het damestoilet, en check even of mijn uitslag al is weggetrokken.

Auteur 

Celia van Roosendaal | PA van CEO | Als PA van de CEO van een internationaal bedrijf maak ik heel wat mee. Het leuke aan mijn vak vind ik de diversiteit van de werkzaamheden; geen dag is hetzelfde! Daarnaast geniet ik van de uitdaging om alle vragen en verzoeken op te lossen met de nodige creativiteit. Als PA werk ik niet alleen nauw samen met mijn manager – we hebben een goede klik – maar ik ben ook een spil in de organisatie: ik moet van alles op de hoogte zijn en wil op alle niveaus van de organisatie kunnen schakelen.

Reageer op dit artikel