blog

“Je moet eens wat harder worden.” “Je laat toch niet over je heen lopen?” “Je moet gewoon een grote mond teruggeven.” “Laat de kaas niet van je brood eten.” Zomaar wat zinnen die ik weleens te horen kreeg. Tja, mondigheid, voor jezelf opkomen, nee zeggen – assertiviteit dus! Daarmee verdien je respect, houden ze rekening met je. Kortom: ze luisteren naar je.

Mondig

Maar als je niet gezegend bent met een natuurlijke voorsprong in mondigheid, wat dan? Kun je dat leren?

Ja, blijkt uit de interviews met trainers Angela Wijers en Miriam Byvanck én de praktijkverhalen van managementassistent Sonja Wouters en secretaresse Eliza Molenaar. Hoewel het in eerste instantie vaak als een trucje zal aanvoelen.

Ik las laatst een stuk over iemand (een dokter nota bene) die opeens besefte dat ze niet assertief genoeg was. En wel op het moment dat ze haar lippen aan het stiften was in een toiletruimte. Een andere vrouw kwam binnen en vroeg of ze haar lippenstift even mocht lenen. En voordat ze het zelf besefte, gaf ze haar lippenstift aan de vreemde vrouw. Ik herhaal: ze gaf haar lippenstift aan een volslagen onbekende, die de stift gebruikte, en weer teruggaf. Terwijl de vrouw verbluft en met een spijtig gevoel de lippenstift weggooide (ze wilde natuurlijk geen risico op een koortslip lopen) besefte ze: dit klopt niet, ik had nee moeten zeggen. Wake-upcall!

Een trucje is dus nog altijd beter dan niks. En daarbij, wat een eyeopener: assertief zijn is geen karaktertrek, maar een vaardigheid. En een vaardigheid kun je aanleren en in de praktijk brengen, net zolang tot je hem helemaal beheerst.

Door nee te zeggen en je grenzen aan te geven, merk je snel dat anderen je meer respecteren en dat komt de samenwerking ook weer ten goede. Iets om mooi ja tegen te zeggen!

Vera Bot
hoofdredacteur

Reageer op dit artikel