vraag & antwoord

WGBO: Wet op de Geneeskundige BehandelingsOvereenkomst

Geen categorie

Zodra een zorgverlener een zorgvrager behandelt, is er automatisch sprake van een geneeskundige behandelingsovereenkomst (er hoeft dus geen contract of iets dergelijks getekend te worden). In de WGBO staan allerlei rechten en plichten die bij deze overeenkomst horen. Doel Versterken van de rechtspositie van de zorgvrager (patiënt/cliënt). Geldt voor Aanbieders van geneeskundige zorg zoals artsen, […]

Zodra een zorgverlener een zorgvrager behandelt, is er automatisch sprake van een geneeskundige behandelingsovereenkomst (er hoeft dus geen contract of iets dergelijks getekend te worden). In de WGBO staan allerlei rechten en plichten die bij deze overeenkomst horen.

Doel

Versterken van de rechtspositie van de zorgvrager (patiënt/cliënt).

Geldt voor

Aanbieders van geneeskundige zorg zoals artsen, ziekenhuizen en apothekers. Er zijn plannen om de WGBO formeel te verbreden naar alle zorgverleners of -aanbieders. Een cliënt heeft immers met elk type zorgverlener een overeenkomst, niet alleen met een aanbieder van geneeskundige hulp.

Inhoud

De rechten en plichten van de zorgverlener en de zorgvrager.

De WGBO stelt regels over:

Informatievoorziening
Het streven van zorgverlener moet zijn om de zorgvrager goed en volledige informatie te verschaffen (aard en het doel van onderzoek/behandeling, risico’s en eventuele alternatieven) zodat een goede afweging over de behandeling genomen kan worden. De zorgverlener mag – na overleg met een andere zorgverlener – informatie achterhouden als de informatie ernstig nadeel oplevert voor de zorgvrager of als de zorgvrager zelf aangeeft geen informatie te willen.

Toestemming voor een medische behandeling
Voor iedere geneeskundige behandeling is toestemming van de zorgvrager nodig. Als de zorgvrager dat wil, kan dit schriftelijk vastgelegd worden. Bij niet-ingrijpende verrichtingen mag toestemming als gegeven worden verondersteld.

(Inzage in) het medisch dossier
Elke hulpverlener moet een medisch dossier bijhouden, met alle gegevens over de behandelingen die hij elke patiënt heeft gegeven. De gegevens moeten ten minste acht jaar worden bewaard. Elke patiënt mag altijd de gegevens over zichzelf in zijn medisch dossier inzien en heeft recht op een kopie van deze gegevens, tegen een redelijke vergoeding.

Geheimhoudingsverplichting voor de hulpverlener
De zorgaanbieder mag, in beginsel, geen inlichtingen verstrekken over de gezondheidstoestand van de cliënt. Ook in het berichtenverkeer tussen zorgaanbieder en verzekeraar moet zorgvuldig met de privacy van de cliënt omgegaan worden.

Privacybescherming
Bijvoorbeeld dat de behandeling in een ruimte plaatsvindt waar geen andere mensen aanwezig zijn, tenzij de zorgvrager hier toestemming voor gegeven heeft, inzage medisch dossier, geheimhoudingsverplichting zorgverlener.

Vertegenwoordiging van patiënten die niet zelf kunnen beslissen
Zorgvragers die (nog) niet zelf voor hun rechten kunnen opkomen, kunnen zich laten vertegenwoordigen.

Boven de 16 jaar mogen minderjarigen zelf een behandelingsovereenkomst aangaan. Tussen 12 en 16 jaar is ook toestemming van de ouders nodig. Onder de 12 jaar is toestemming van de ouders vereist.

Naast rechten hebben patiënten ook plichten: de patiënt moet de zorgverlener duidelijk en volledig op de hoogte stellen van zijn problematiek, zodat de zorgverlener een goede diagnose kan stellen en een deskundige behandeling kan geven. De patiënt moet zo veel mogelijk met de zorgverlener meewerken en adviezen opvolgen.

Tips, checklists en handleidingen

De wet heeft ook een praktische vertaling gekregen in een aantal hulpmiddelen, zoals tips, checklists en handleidingen. Deze gaan over informatie en toestemming, dossier en bewaartermijnen en de toegang tot patiëntengegevens. Deze handleidingen staan op de site van de KNMG. Hier staan bijvoorbeeld ook tips voor patiënten voor het gesprek met een arts.

Bronnen

Nivel
Ministerie van VWS
Kies Beter

Reageer op dit artikel