blog

Kledingvoorschriften

Taal en communiceren

Kledingvoorschriften. Dat is het eerste waar ik aan dacht toen ik een collega binnen zag komen in haar korte broek met een te strak shirt. 

Kledingvoorschriften

Waarschijnlijk zag ze aan mijn reactie dat ik er iets van vond. Soms haat ik mijn eigen gezicht dat boekdelen spreekt. Ze riep spontaan uit wat een heerlijk weer het was en dat ze later die dag naar het strand ging. Ze was er al helemaal op voorbereid.

Kledingvoorschriften staan vaak niet in een protocol op het werk, omdat men ervan uitgaat dat iedereen zich netjes kleedt. Of laat ik het anders zeggen: dat men zich representatief kleedt. Over mode valt niet te twisten, maar een diep decolleté, een te korte rok of een jurk die niet helemaal je maat is, daar valt denk ik wél wat over te zeggen. Er staat immers ook niet in je arbeidscontract dat je schoon en fris aanwezig moet zijn op je werk. Maar dan helpt gezond verstand. En je persoonlijke protocol. Ik moet er niet aan denken dat iemand kan ruiken of zien wat ik gisteravond heb gegeten.

Een tijd geleden had ik een collega die stonk. De geur van knoflook, een natte wollen jas en zure melk. Ze had pas een baby gekregen en riep dat ze het zo druk had. Collega’s om mij heen zeiden achter haar rug om dat ze stonk en dat is echt naar: achter je rug om geklets horen. Dus heb ik er zelf iets over gezegd tegen haar. Vreselijk vond ik het om het haar te zeggen, maar ze was dankbaar dat ik het deed. Soms heb je gewoon niet in de gaten dat je een beetje stinkt of dat je rok te kort is of dat er een koffievlek op je hemd zit of dat er spinazie tussen je tanden zit. Hoe fijn is het dat iemand dat dan tegen je zegt? Het wordt niet altijd in dank afgenomen, maar dat terzijde.

De winter komt er weer aan. Luchtige kleding wordt ingeruild voor hoge coltruien en dikke maillots. Eerlijk is eerlijk: alles willen weten is tot daaraan toe. Maar we hoeven echt niet alles te zien.

Auteur Gaby Madiredjo is secretaresse bij de VU en werkt op het secretariaat van de faculteit Rechtsgeleerdheid. In haar column beschrijft ze wat ze dagelijks meemaakt op het werk en haar verwondering over collega’s, workflows en stroef lopende communicatie. Als vrijwilliger bij De Regenbooggroep zet ze zich in voor mensen die financiële problemen hebben. Ook hieruit put ze inspiratie.

Reageer op dit artikel