nieuws

‘Veel coaches raden het af, maar ik geef juist wél concrete tips’

Taal en communiceren

‘Veel coaches raden het af, maar ik geef juist wél concrete tips’
Colinda Mertens. Foto: Peter Roek

Toen Colinda Mertens voor zichzelf begon als coach en trainer, startte ze ook meteen met bloggen op haar website. ‘Veel andere coaches zeggen dat je cliënten niet direct moet adviseren, dat je de leerpunten uit henzelf moet trekken. Maar ik deel juist wel mijn kennis en ervaringen en geef tips, en merk dat mijn cliënten dat ook willen.’

“Ik heb 25 jaar in loondienst gewerkt in functies als officemanager, bestuurssecretaresse en coördinator bestuurssecretariaat. Meestal werkte ik vrij lang voor hetzelfde bedrijf. Na acht jaar bij een bepaalde werkgever dacht ik: zo lang doe ik dat niet meer, maar bij het volgende bedrijf ben ik zelfs zestien jaar blijven plakken. Het ging om een grote zorginstelling waar ik secretaresse was van de voorzitter van de raad van bestuur. Daar gebeurde zo ontzettend veel dat het toch steeds leuk en afwisselend bleef.

“In 2007 raakte ik overspannen en zat ik tegen een burn-out aan. Ik wilde het allemaal maar zelf doen en volhouden, en geen hulp inschakelen. Dat merk ik nu ook bij mijn eigen cliënten. Je ziet het toch als falen en denkt dat je de enige bent die er last van heeft. Maar op een gegeven moment ging het niet meer en heb ik toch maar hulp gezocht. Dat heeft me fantastisch geholpen en mij geïnspireerd om zelf trainer en coach te worden.

“In 2014 ben ik voor mezelf begonnen. In eerste instantie naast mijn baan, maar ik merkte dat het combineren wel moeilijk was. Ik wil altijd overal goed in zijn, en dat was lastig met twee dingen tegelijk. Maar in 2016 werd ik gevraagd voor een nieuwe baan, waar de werkgever beloofde veel vrijheid te geven in het voortzetten van mijn eigen bedrijf.

“In de praktijk bleek dat toch anders te zijn. Het ging om de jeugdzorg, waar altijd van alles speelt, dus het werd toch een heel hectische tijd. Na een jaar besloot ik om toch volledig voor mijn eigen zaak te gaan.

“Ik ben vanaf het moment dat ik een website had meteen begonnen met bloggen. Ik schrijf veel over onderwerpen die bij mijn cliënten spelen en die ik herken uit mijn eigen tijd als managementondersteuner. Ik wil de lezers graag laten zien dat zij niet de enigen zijn die ergens mee zitten, en dat ze kunnen leren en groeien zoals mijn cliënten en ik dat ook hebben gedaan, en nog steeds doen.

“Ik verwerk mijn cliënten in mijn blogs, maar schrijf niet expliciet over hun cases. Eerder deed ik dat wel, zonder namen te noemen, maar daar werd ik toch een keer op aangesproken door een cliënt. Ik realiseerde me toen dat ik best over mijn eigen ervaringen kan schrijven, maar mijn cliënten er niet zo direct bij moet betrekken, ook niet anoniem, dat ligt toch gevoelig.

“Mijn blogs worden steeds beter gelezen, ik vind ze ook steeds beter worden. De laatste posts zijn tussen de achthonderd en duizend keer gelezen. Ik haal er ook nieuwe opdrachten uit. Mensen herkennen waar ik over schrijf en schakelen mijn hulp in.

“Ik verspreid mijn blogs via sociale media en krijg veel reacties, maar altijd via de mail. Bijna nooit op LinkedIn, waar de reacties openbaar zijn. Dat is toch ook weer die gevoeligheid, mensen voelen schaamte over waar ze mee zitten.

“Mijn tip om meer lezers te krijgen is dat je juist niet moet schrijven om meer lezers te krijgen. Blijf dicht bij jezelf en blog omdat jij het leuk vindt, over de onderwerpen die jou aanspreken. Begin gewoon en vraag vrienden en kennissen om reacties. Je moet erin groeien, je kunt de feedback van lezers gebruiken in volgende blogs.

Opleidingsgids 2020

Opleidingsgids 2020

“Ik heb wel altijd een lezer in gedachten als ik schrijf. Dat is een cliënt, maar die verandert wel constant. Ik krijg nu ook daadwerkelijk andere cliënten dan drie jaar geleden, omdat ik zelf ook ben veranderd. Ik geloof er heilig in dat ik de cliënten krijg die op dat moment bij mij passen. In mijn blogs geef ik concrete tips, dat doe ik ook tijdens mijn coaching. Veel andere coaches zeggen dat je cliënten niet direct moet adviseren, dat je de leerpunten uit henzelf moet trekken. Maar ik deel juist wel mijn kennis en ervaringen en geef tips, en merk dat mijn cliënten dat ook willen.

“Qua lengte probeer ik mijn blogs zo kort mogelijk te houden, maar ik vind de inhoud belangrijker dan de lengte. Het moet herkenbaar zijn voor de lezer en als managementondersteuner moet je er ook echt iets mee kunnen.

“Mensen vragen me vaak of ik hiermee niet al mijn expertise gratis weggeef. Mijn advies: wees niet bang om te veel weg te geven, dat kan wat mij betreft niet. Ik geloof heilig in de toegevoegde waarde van persoonlijke coaching; die is niet na te bootsen via blogs.”

Reageer op dit artikel