blog

Projectjes

Coördineren

Tussen diverse overleggen door ren ik met mijn collega snel even naar de hoek van de straat. Het is halverwege de ochtend en iemand van het bestuur heeft plotseling het plan opgevat om het naderende bezoek te verrassen met iets lekkers van de warme bakker.

Projectjes

Mijn collega en ik zaten net even in een werkoverleg over de naderende verhuizing. De papieren zijn maar even opzijgeschoven, boven op de stapel met andere to do’s. Tijdens het halen van de boodschappen overleggen we gewoon verder.

Een paar dagen later zitten we met een groepje bij elkaar. Brainstormen over hoe we de rest van de rechtbank kunnen enthousiasmeren om straks echt het nieuwe werken te introduceren. Ideeën vliegen heen en weer en snel maak ik een rijtje met zaken die gedaan moeten worden en vooral met zaken die gedaan kúnnen worden. Zonder al te veel moeite, zonder dat we geld verspillen.

Thuis buffel ik ondertussen in mijn eentje door. De man is nog steeds op zijn militaire missie en ik laveer tussen werk en privé, met de hond in mijn kielzog. Ook thuis liggen er verschillende lijstjes die soms langer, dan weer korter worden.
Wat te doen met de naderende vakantie? Hoe verrassen we de kinderen als de vader plotseling even thuis kan komen voor zijn verlof? Ga ik wel of geen tweede keer naar Israël om hem te bezoeken? En hoe regel ik dat bezoek als ik het rondom de verhuizing van het nieuwe gerechtsgebouw wil plannen?
Mijn opschrijfboekje hangt als een tweede ik aan mijn hand en het is dat mijn collega en ik onze hoofden zo koel kunnen houden, anders zouden we gillend gek worden van de chaos.

Als mijn collega en ik een paar dagen later wat uit zitten te puffen, blader ik door een brochure met opleidingen. “Denk jij weleens aan een opleiding projectmanagement?” vraag ik aan haar, terwijl ik langzaam stapeltjes maak van de te lezen stukken.
Ze schiet in de lach en waaiert met haar hand over haar bureau. “Hoe dan?” zegt ze. “Joh, daar heb ik het toch veel te druk voor.”
Ik denk even na en zucht. “Tja, dat weet ik eigenlijk ook niet. Ik vraag me trouwens af of dat ook iets voor mij zal zijn. Al die drukte, al die chaos. Rennen van hot naar her… Pffft.”
Mijn collega kijkt me aan. Dan schateren we allebei van het lachen. “We moeten opschieten, anders komen we te laat voor ons… project”, giert ze.

I rest my case.

Lees ook Gwennies andere recente blogs

Ken jezelf
Woordeloos
Zogenaamde digitale ‘vaardigheden’
“We zijn een soort harde schijf die nooit crasht”

Reageer op dit artikel