blog

Siri of een notitieboek

Digitaal werken

Toen in 2013 de film ‘Her’ uitkwam moest ik een beetje lachen om het concept van de film. Een eenzame man schaft een besturingssysteem aan en wordt verliefd op de stem van dat systeem. Vooral het idee dat je zou communiceren met een apparaat vond ik hilarisch!

Siri of een notitieboek

Natuurlijk kende ik – als doorgewinterde Apple-liefhebber – Siri (de spraakfunctie die Apple op iPhones, iPads en computers zet), maar ik maakte er nog niet zoveel gebruik van. Ik ben zo’n mens die geschreven lijstjes bijhoudt. Heel lange lijsten eigenlijk. Thuis om boodschappen te verzamelen en op het werk om de bekende to-do-lijsten te maken en vooral lekker af te strepen.

Ik ging aan de slag met Siri

Toch liet de film me niet helemaal los. Ik ging experimenteren met Siri en al snel gaf ik in de wandelgangen opdrachten aan mijn telefoon om digitale lijstjes te maken. Mijn collega’s zagen en hoorden mij Siri instrueren om afspraken in mijn agenda te zetten of dingen die ik beslist niet mocht vergeten op mijn to-do-list te noteren. Een bericht opstellen en laten versturen of iemand bellen, Siri doet het allemaal.
De geschreven lijstjes, waar ik zo dol op ben, verdwenen naar de achtergrond en mijn bureau werd leger en leger. Alles zat immers in mijn telefoon!

En toch… knaagde er iets bij mij.

Notitieboek

Al die mooie aantekenschriftjes die ik altijd overal mee naartoe sleep, al die notitieblokken van geel papier waar ik zo dol op ben en waar ik mijn aantekeningen op schrijf als ik werkoverleg heb met mijn baas. Al die blaadjes, volgeschreven in mijn grote handschrift, met aan de zijkant van die getekende figuurtjes als de vergaderingen te lang of te saai werden, al die boekjes zijn voor mij ook een soort dagboeken.
Ze staan allemaal naast elkaar in de vensterbank, naast de mooiste, papieren agenda’s waarvan ik zeker weet dat het overbodig is dat ik ze aanschaf. Ik werk nu eenmaal het snelste met de digitale agenda, maar die ziet er gewoon veel minder gezellig uit dan die papieren versies.

Soms blader ik door die boekjes heen en zie ik een aantekening over een orthodontistenbezoek van de jongste die ondertussen alweer jaren beugelvrij is. En dan besef ik weer: de moderne tijd is goed, heel erg fijn ook als het de organisatie van werk betreft, maar er gaat toch niets boven een papieren aantekeningenboekje waar ik in de kantlijn een taartje met een ballon heb getekend, zodat ik de verjaardag van mijn naaste collega niet zou vergeten.

Auteur: Gwennie Benjamins

Gwennie Benjamins

Hoewel het nooit écht de bedoeling was om managementassistente te worden, werkt Gwennie Benjamins alweer jarenlang als ‘rechterhand van’. Zo heeft ze menig manager bijgestaan. Sinds tien jaar is ze werkzaam in de rechtspraak, waarvan de laatste twee jaar bij het bestuurssecretariaat van de rechtbank in Breda. In haar vrije tijd schrijft ze veel (zie: www.gwennie.nl) en fotografeert ze alles wat los en vast zit.

Reageer op dit artikel