blog

Rituelen

Geen categorie

Als secretaresse ben ik een sociaal medium; iedereen kan zijn ei kwijt bij me. En vaak komt het nieuwe werken hierbij aan bod. Omdat ik centraal zit, heb ik daarbij overzicht op alles wat er gebeurt en op wat er niet gebeurt. Iedereen heeft zo zijn eigen rituelen. ’s Ochtends met de jas nog aan koffie pakken, computer […]

Als secretaresse ben ik een sociaal medium; iedereen kan zijn ei kwijt bij me. En vaak komt het nieuwe werken hierbij aan bod.

Omdat ik centraal zit, heb ik daarbij overzicht op alles wat er gebeurt en op wat er niet gebeurt. Iedereen heeft zo zijn eigen rituelen. ’s Ochtends met de jas nog aan koffie pakken, computer opstarten en dan eerst nu.nl openen, want ja, je moet wel up to date zijn tijdens de lunch. Enige tijd geleden is bij ons het nieuwe werken geïntroduceerd. Daar horen ook flexplekken bij. En dat levert spanning op. Mensen veranderen wanneer er een knik in hun ritueel komt. Opeens snappen zij niet meer waar ze mee bezig zijn. De vraag of het koffieapparaat vernieuwd is, zegt mij dan ook genoeg. De ontmoeting tussen het oude ritueel en het nieuwe ziet er komisch uit: niet begrijpen dat je vorige week op dezelfde stoel zat, die nu ineens versteld is door iemand met veel langere benen. De muis aan de linkerkant van het toetsenbord vinden terwijl je rechts bent.

Enkele uitspraken van mijn collega’s:

“Omdat het flexwerken in het leven is geroepen, werk ik nu thuis. Zou iemand voor mij naar de bibliotheek willen gaan om mijn boek terug te brengen? Het boek ligt ergens achter op de plank waar ik vorige week zat. Normaal ga ik altijd zelf op de terugweg naar huis naar de bibliotheek maar door het nieuwe werken kom ik daar minder vaak langs.”

“Weet jij wie linkshandig is hier op de afdeling? Ik tref de muis steeds links aan en dat vind ik zo vervelend!”

“Ik wil graag een aantal flexplekken gaan reserveren zodat ik altijd in de buurt van de printer zit. Welk formulier heb ik daarvoor nodig? Dat is toch een onderdeel van het nieuwe werken? Die formulieren?”

Ondertussen doe ik mijn best om van mijn eigen ‘ik-wil-alles-bewaren-ritueel’ af te komen, door alle mapjes te gaan herstructureren en de vragen zo goed als ik kan te beantwoorden.

Fijn vind ik het wel, deze vernieuwing. Het dwingt me te kijken naar mijn eigen groei als werknemer, collega en als mens.

Iemand zei ooit tegen me: “Het secretariaat is een soort Facebook. Iedereen van je afdeling is je vriend en alle vrienden zijn weer vrienden van elkaar, zij liken en posten iets.”

En dat klopt. Je hoort allerhande ontwikkelingen die je toch meeneemt in je onderbewuste.

Dus thumbs up, ik like jullie allemaal! Zo houden we elkaar op de hoogte van het oude en het nieuwe werken, ideeën, ergernissen, leuke anekdotes en allerhande ontwikkelingen…

Auteur: secretaresse Gaby Madiredjo gaby madiredjo,management support,vu,

Reageer op dit artikel