blog

Ik heb nog nooit een schapenoog gegeten, wel een gefrituurde krekel. Dat vond ik niet lekker, maar ik hield me groot. Het smaakte droog, knisperend en met velletjes die tussen mijn tanden bleven zitten. Een soort rijstcracker eigenlijk, maar dan nogal stoffig. En dat was zelfs nadat ik de vleugeltjes had verwijderd. Dat gebeurde trouwens […]

Ik heb nog nooit een schapenoog gegeten, wel een gefrituurde krekel. Dat vond ik niet lekker, maar ik hield me groot. Het smaakte droog, knisperend en met velletjes die tussen mijn tanden bleven zitten. Een soort rijstcracker eigenlijk, maar dan nogal stoffig. En dat was zelfs nadat ik de vleugeltjes had verwijderd.
Dat gebeurde trouwens gewoon in Nederland hoor, in onze hofstad, waar ik gastvrij ontvangen werd door World hotel Bel Air dat duurzaamheid hoog in het vaandel heeft staan.
Een bakje krekels schijnt dus vol gezonde voedingsstoffen te zitten, en dit gerecht is veel milieuvriendelijker dan het produceren van bijvoorbeeld biefstuk. Toch nam ik na die ene krekel snel een mini-wrap met kip. Die lagen er gelukkig ook.

Waarom doe ik daar moeilijk over? In alle werelddelen, behalve Europa en Noord-Amerika, eten mensen vaak insecten. Gefrituurde mieren of soep met bijen bijvoorbeeld. Doe mij dan toch maar die biefstuk of een kippendij in plaats van geleedpotigen of onze gevleugelde vriendjes. Eerlijk gezegd gruwel ik alleen al bij het idee dat ik per ongeluk in mijn slaap een spin naar binnen slik, of als ik bladluisjes in verse muntthee zie drijven.
Maar soms moet je je principes of aversies opzij zetten, en met de ‘flow’ meebewegen, zeker als je te gast bent in een ander land, zoals Kees Mulder vertelt in het artikel over culturele verschillen op zakenreis. Dan is het gewoon een kwestie van je ogen dicht doen en vooral niet kauwen op dat schapenoog, of die meelwormen met barbecuesmaak. (Ja! Ze bestaan.)

In Suriname schotelden ze me zalig eten voor, van chow mein en bami tot saoto soep, pinda soep, pom en mijn absolute favoriet roti. En je kunt er ook kaaiman krijgen en leguaan. Maar dat noemen ze in de volksmond dan ‘waterkip’ en ‘boomkip’. Schrikt toeristen toch minder af.
En in Australië probeerde ik kameel, krokodil, emoe en kangoeroe. Die laatste was behoorlijk taai, dus die had waarschijnlijk veel springuren gehad. Stond het me tegen dat ik een ‘Skippy’ op mijn bord had? Nee, het grootste eiland ter wereld heeft er te veel van, en dan is opeten één van de opties.

In deze aprileditie gaan we niet alleen in op internationaal zakendoen en reizen, maar ook op het organiseren van evenementen. We geven je een aantal leuke ideeën voor bedrijfsuitjes en incentives en hoe je je evenement duurzaam kunt organiseren. Wellicht kun je in plaats van die beef rolls, zalmsnippers en makreel op toast iets anders serveren? Ik denk aan krekels met sour cream smaak en chocolademieren?
Probeer het eens en ik denk dat je gasten dit evenement nog lang zullen heugen…

Reageer op dit artikel