blog

Als spil en manusje-van-alles ben je natuurlijk van alles op de hoogte. Je weet wat er speelt en je staat altijd klaar voor iedereen. Je toont begrip en knikt rustig mee ook al tikt het klokje van het project door.

Pootjes

Los van de spin-in-het-web en het manusje kom je over als de stabiele factor van je afdeling. Een soort oma-weet-raad: Ja natuurlijk heb ik een vijl. Zijn de relatiegeschenken op? O ik heb wel een fles wijn voor je. Hoeveel woorden er staan in je pdf-bestand, joh dat heb ik zo voor je gepiept.

Maar wat als het even níet zo stabiel is? Ziek en zeer komen altijd ongelegen om de hoek kijken. En het lijkt alsof de duvel ermee speelt: ineens zijn er overal hoeken. De spin en de manus in jou willen ook dan voor iedereen klaarstaan. En dat kan niet. Je wil wel, maar het gaat niet. Manus en spin doen er alles aan om elkaar te redden.

De ervaringen die je inmiddels hebt opgebouwd om steeds meer ballen hoog te kunnen houden wil je overal in terug kunnen zien. Want organiseren kun je als de beste. De olie van de machine is altijd vers en je zorgt altijd voor de slagroom op de taart. Het in elkaar zetten van een draaiboek is zo gebeurd. Je weet elk poppetje op de juiste plek en moment te plaatsen. Maar een persoonlijk draaiboek… dat is andere koek.

Dat geldt ook voor mij. Mijn hoofd voelt zwaar en ik kan mijn arme pootjes niet meer uitsteken. Ik moet nee zeggen, ik moet afspraken afzeggen. Als ervaren secretaresse weet ik hoe ik moet en kan delegeren, maar een nee verkopen blijf ik lastig vinden, zowel werk als privé. En hoewel er mensen zijn die er juist op kicken om een nee te verkopen – ikzelf ben er niet dol op.

Maar ik moet. Mijn acht pootjes krijgen rust.

Reageer op dit artikel