blog

Ken je dat? Je weet wat goed voor je is en tóch verzin je honderdduizend redenen om iets níét te doen. Want het is veel fijner om in je comfortzone te loungen, dan iets nieuws te proberen.

Rennen

Vind ik dan. Chillen op de bank, series bingewatchen, me verliezen in de verzonnen levens van mensen die werken op een kantoor in de jaren vijftig / op een ruimteschip, of seriemoordenaar en forensisch expert zijn. (Ja, mijn interesses lopen nogal uiteen.)

Totdat de muizenissen over werk of privézaken zich opstapelen en ik niet meer ontspan door te hangen. Ik weet dan best wat ik moet doen. Waar ik me stukken beter door zal voelen. En dat is: hardlopen. In een groepje of alleen.

Dat is mijn manier om uit de waan van de dag te komen. Want alle eisen die er gesteld worden en waar ik aan probeer te voldoen, blijven dan achter, als een afgeworpen slangenhuid. En schuiven steeds verder naar de achtergrond. Totdat het rennen een stil punt in de tijd wordt en er alleen nog adem is en een bonkend hart. De beweging en het buiten zijn zorgen ervoor dat mijn perspectief weer normaal wordt. De muizenissen zijn geslonken tot normale grootte, en ik kan weer helder denken. Maar daar is onderhoud voor nodig, dus minstens twee keer per week een uur rennen. Ook, nee, júíst op de momenten dat ik eigenlijk denk: mweh, geen zin. Door de weerstand heen en gaan. Ontspanning door inspanning.

Schakel je tijdig af?

In deze tijd van constante bereikbaarheid en het combineren van veel verschillende rollen merk ik hoe belangrijk het is om ook de afzondering te zoeken, en me af te vragen: zit ik nog steeds op de goede lijn? Organiseer ik mijn werk wel goed? En schakel ik tijdig af?

Als ik jullie verhalen lees over het vernieuwen van secretariaten, processen stroomlijnen, sparringpartner zijn van je manager of directeur en omgaan met (digitale) veranderingen, dan vind ik daar een grote betrokkenheid uit spreken en een drang naar vernieuwing.

Bovenstaande vragen schieten ongetwijfeld ook weleens door jullie hoofd. De valkuilen zijn weliswaar groot – maar de vangnetten zijn er ook. Die moet je alleen wel zelf ophangen. (Vrij naar: ‘Het leven is een feestje, maar je moet wel zelf de slingers ophangen.’)

AuteurVera Bot | hoofdredacteur Management Support

PS Zie ik je tijdens de Workshopdagen op 10, 11 en 12 april? Je kunt je nog aanmelden.

Vera Bot

Fotograaf: Kees Winkelman

Reageer op dit artikel