nieuws

Zo werk ik: ‘Ik ben opvallend onopvallend aanwezig’

Persoonlijke ontwikkeling

In de rubriek Zo werk ik vragen we managementassistentes naar hun zichtbaarheid en duurzame inzetbaarheid op hun werk. Hoe zij hun positie innemen, wat hun passie is en welke talenten ze inzetten, hoe zij hun toekomst en het vak zien en wat hun beste tips voor vakgenoten zijn. Dit keer: de in mogelijkheden denkende Paula Siegers.

Zo werk ik: ‘Ik ben opvallend onopvallend aanwezig’

Spotlight op: Paula Siegers (62), officemanager bij Hospice Het Veerhuis, GGZ Amerpoort en Halmzorg
Motto: “Niet achterover leunen; zorg dat je zelf in the lead blijft.”
Talenten: Goede helikopterview, ‘out of the box’-denker, voegt veel toe aan kleine organisaties, snelle denker en werker, veelzijdig, breed geïnteresseerd.
Ontwikkelpunten: “Altijd nieuwsgierig naar ontwikkelingen in mijn vakgebied, permanente ontwikkeling van mijzelf.” Verzamelwoede op personeelsgebied en op financieel gebied.

Carrière, taken en passies

Paula kwam op 16-jarige leeftijd van de hbs-A af en was voor veel opleidingen te jong. Zij ging vervolgens fluitend door Schoevers heen, want ze had al veel vakken gehad op de hbs, zoals handel en economie. Via een tip van haar vader is zij als directiesecretaresse bij Philips terechtgekomen en later werkte ze bij een internationale handelsonderneming in elektronica. “Toen de kinderen jong waren heb ik tien jaar als vrijwilliger gewerkt en zo bleef ik bij qua ontwikkelingen waaronder de digitalisering. Ik zat in allerlei ouderraden en schoolbesturen. Zo ben ik terug het vak ingerold, want ik werd via een ouder gevraagd als (eind)redacteur in de redactionele wereld.”

Na circa veertien jaar vond Paula het op haar vijftigste belangrijk om nog één interessante loopbaankeuze te maken, in de dienstverlening. “Ik werd officemanager bij een consultancybureau, mede om het secretariaat te professionaliseren. Ik ontdekte dat ik het financiële gedeelte het allerleukst vond. Bij kleine organisaties krijg je aanzienlijk meer ruimte als je veel bagage hebt. Dat past het beste bij me, zodat ik al mijn talenten in de volle breedte van het vak kan inzetten. Ik schijn opvallend onopvallend te zijn; de stille kracht in de organisatie. Ik wil echter wel merken dat de organisatie door mijn bijdrage verbetert.” Door de crisis ging het consultancybureau helaas failliet. Paula was toen 58 jaar.

“Ik ben steeds via mijn netwerk en contacten aan mijn banen gekomen. Het was heel hard werken en zelf in actie komen. LinkedIn plus een update van mijn profiel bleken heel waardevol! Ik heb destijds meer dan tweehonderd sollicitaties in een jaar tijd gedaan. Mijn ruime werkervaring was een pre, mijn leeftijd zat me tegen. Slechts eentje heeft me iets opgeleverd. Inmiddels heb ik door mijn netwerk drie vaste contracten bij drie zorgverleners.”

‘Ik ben de stille kracht’

Positie, kwetsbaarheid & zichtbaarheid

“Elke keer moet ik mezelf opnieuw bewijzen of promoten bij de drie verschillende organisaties waar ik werk. In een kleine organisatie is dat makkelijk en verloopt dat rechtstreeks. Collega’s weten me prima te vinden en die waarderen dat ook. In een grote organisatie raak je eerder zoek. Dan breng je soms zelf andere dingen in die ze niet uit de dagelijkse samenwerking kennen, zoals dat ik ook een bedrijfje heb: Siegers Office Support. Je moet zelf op stap en soms andere constructies bedenken om toch samen te kunnen werken.”

Als het niet goed met Paula gaat, dan kruipt ze in haar schulp en voelt ze zich niet gezien. Ze wordt hier chagrijnig van en dit vindt ze deprimerend. Dit gebeurt als haar professionaliteit niet volledig benut wordt. Dan wordt ze erg ongelukkig. Als je Paula echt goed zou kennen, dan zou je weten “dat ik geen antwoord op deze vraag geef. Ik kan privé en werk goed scheiden en heb niet de behoefte van mijn privéleven alles te delen met collega’s. Wel leef ik vanuit mijn ‘buik en voelsprieten’ en kan daardoor meeleven of zelfs last hebben van andermans emoties. Ik schiet zelf naar anderen in de zorgende rol, maar vraag het niet voor mijzelf.”

‘Elke keer moet ik mezelf opnieuw bewijzen’

Toekomstdromen en inzetbaarheid

Recent had Paula een functioneringsgesprek, waarbij een formulier werd gebruikt dat zij zelf mede had vormgegeven. Hierin stond de vraag: waar zie je jezelf over vijf jaar? Officieel kan Paula dan met pensioen, maar ze wil graag aan de slag blijven. “Ik zou mentor willen worden, zodat ik van toegevoegde waarde kan zijn. Daarnaast zou ik wellicht een boek willen schrijven, fictie. Ik hoop zo lang mogelijk gezond en actief te blijven. Als het niet meer betaald is, dan zeker als vrijwilliger. Ik wil een zinvolle bijdrage aan de maatschappij blijven leveren.”

Paula’s tips voor vakgenoten

  • Niet achterover leunen; zorg dat je zelf in the lead blijft.
  • Denk niet dat je altijd safe zit! Blijf proactief bezig en ontwikkel je.
  • Bewaak je veerkracht en balans.

Advies van Jocelyn Rebbens

Jocelyn Rebbens

Jocelyn Rebbens

“Paula ervaar ik als een betrokken, duidelijke en snel schakelende gesprekspartner. Ik heb dan ook veel bewondering voor haar moderne aanpak in het vinden van werk op haar 58ste! Dat doen niet veel vakgenoten haar na, met dezelfde dosis humor en zelfreflectie. Ik heb dan ook geen advies voor persoonlijke ontwikkeling. Gezien Paula’s denken in kansen, is zowel voor werk of privé het kaartspel Omdenken met provocerende vragen een aanrader; van omdenken.nl. Alleen al de titel op de achterzijde: ‘Beer op de weg? Give him a hug!’

Jocelyn Rebbens

Jocelyn is eigenaar van ReBBels en trainer bij Management Support. Ze geeft workshops, inspiratiesessies en coaching op het gebied van personal branding, futureproof performance en praktische & positieve psychologie. Van haar hand is verschenen: Secretaresse Assistent Wijzer – Personal Branding.

Meedoen?

Ben jij benieuwd hoe jij jezelf neerzet in je werk en of je bewust je talent en inzetbaarheid benut? Meld je dan aan bij hoofdredacteur Vera Bot via verabot@vakmedianet.nl

Reageer op dit artikel