blog

Aangeboren competenties – Column Gwennie

Professionele ontwikkeling

Ik zal eerlijk zijn, ik heb echt nul opleiding als het gaat om het vak secretaresse, managementassistente, of iets in die geest. Laat staan dat ik ergens een papiertje in de la heb liggen waarop vermeld staat dat ik me officieel officemanager mag noemen. En toch mag ik me tegenwoordig zo noemen: officemanager.

Aangeboren competenties – Column Gwennie

Wie had dat kunnen bedenken toen ik zo’n twintig jaar geleden op het schoolplein van mijn jongste door een vader werd aangesproken met de vraag of ik geen zin had om bij hem te komen werken. De avondvierdaagse was net achter de rug en ik had als begeleider meegelopen met een groep kleuters die soms niet vooruit te branden waren. Met veel tamboerijnmuziek, onderweg dansen en af en toe een kind op mijn rug nemend had ik de hele groep naar de eindstreep gezongen. Hij was diep onder de indruk van mijn enthousiasme (zijn woorden) en had gehoord dat ik na tien jaar thuis moederen nadacht om weer aan het werk te gaan. Waarom dan niet bij hem?

Promotie, loonsverhoging en opleiding

Het is misschien wel het gekste sollicitatiegesprek geweest dat ik ooit heb gevoerd, zo op een schoolplein. De enige voorwaarde was dat het wel zou klikken met de rest van het team. Dat gebeurde en voordat de maand om was zat ik bij hen op kantoor. Al snel volgde een promotie met bijbehorende loonsverhoging. Dat was grappig, want daar had ik helemaal niet bij stilgestaan. Ik vond het gewoon leuk om in dat team te werken en blijkbaar was ik er goed in. Na een aantal jaar besloot ik een opleiding te doen. Geen secretaresseopleiding, maar iets wat ik leuk vond: medische terminologie. Ik ging in een ziekenhuis werken als medisch secretaresse om vervolgens bij mijn huidige werkgever, een rechtbank, te belanden in een baan als teammanagementassistente. Nog steeds was er niemand die om mijn diploma’s vroeg.

Eigen plan trekken

Vier jaar geleden solliciteerde ik vanuit een andere rechtbank bij de rechtbank waar ik nu werk. Ik zou voor het gerechtsbestuur gaan werken en dus werd er links en rechts flink geïnformeerd hoe ik werkte. Toen ik hoorde dat ze bij iemand gingen informeren met wie ik soms op een wat stroeve manier had samengewerkt moest ik even slikken. Dit zou weleens op niks kunnen uitlopen… Groot was mijn verrassing dan ook toen mijn baas reageerde op de mededeling dat ik ‘soms wel wat eigenwijs was en mijn eigen plan trok’, met de woorden: ‘Mooi! Dan moet ik haar hebben. Precies wat ik nodig heb.’

Sommige competenties zijn aangeboren.

Gelukkig maar!

Auteur: Gwennie Benjamins

Hoewel het nooit écht de bedoeling was om managementassistente te worden, werkt Gwennie Benjamins alweer jarenlang als ‘rechterhand van’. Zo heeft ze menig manager bijgestaan. Sinds tien jaar is ze werkzaam in de rechtspraak, waarvan de laatste twee jaar bij het bestuurssecretariaat van de rechtbank in Breda. In haar vrije tijd schrijft ze veel (zie: www.gwennie.nl) en fotografeert ze alles wat los en vast zit.

Reageer op dit artikel