nieuws

Kies voor jobhoppen, voor mij is het een zegen gebleken

Professionele ontwikkeling

Kies voor jobhoppen, voor mij is het een zegen gebleken

Voor haar ouders is het vloeken in de kerk, maar Gwennie Benjamins raadt iedereen aan om te jobhoppen. Lees waarom.

Dit jaar werk ik 12,5 jaar bij de overheid. Niet al die tijd op dezelfde plek, maar wel onder dezelfde hoed.

Bij de melding in mijn personeelsdossier over dit heugelijke feit, drong bij mezelf de gedachte op: echt? Zo lang al? Hoe kan dat nu? Ik heb daar niets van gemerkt eigenlijk… Voor mijn gevoel ben ik vorig jaar pas ergens in dienst gekomen. Nou ja, niet vorig jaar misschien, maar in ieder geval niet veel langer dan een paar jaar geleden.

Eigenlijk is dat ook zo. Op mijn huidige werkplek in ieder geval. Afgelopen zomer zat ik vier jaar op deze stoel. Daarvoor heb ik vijf jaar bij een andere rechtbank gewerkt, in een totaal ander team en op een bestuurssecretariaat bij wel dezelfde rechtbank, maar ook een ander soort organisatie.

Eigenlijk ben ik dus een jobhopper, maar dan binnen de eigen organisatie.

Jobhopper. Wie gebruikt dit woord tegenwoordig nog?

Vroeger werd deze benaming vooral gegeven aan mensen die nooit lang in dezelfde functie bleven zitten. Die eigenlijk gewoon niet wisten wat ze willen of waar ze goed in zijn en dan maar van alles gaan uitproberen. Er hing ook een negatieve klank om dit woord. Als jobhopper bouwde je geen gedegen pensioen op, creëerde je misschien zelfs wel een pensioengat en voor je cv zou het ook al niet zo’n goed idee zijn.

Stel je voor dat je ineens de baan van je leven zou vinden, dan zouden je potentiële werkgevers weleens kunnen vermoeden dat je ook voor hen geen vaste werknemer zou worden. Allemaal onzekerheden en gevaren.

Tegenwoordig is het juist een positief gegeven als je van alle markten thuis bent, je jezelf breed ontwikkeld hebt en gesnuffeld hebt aan diverse banen, organisaties en werkomgevingen.

De wereld kan veranderen.

Ik ben van nature niet erg trouw ingesteld als je kijkt naar mijn werkstoel. Hier een paar jaar, daar een paar andere jaren, maar nooit heel erg lang.

En toch, ineens heb ik dus die 12,5 jaar in mijn personeelsdossier staan. En ik vind het stiekem wel leuk. Al die jobhop-ervaringen hebben me gebracht tot waar ik nu sta. Met twee voeten stevig op de grond, volledig vertrouwend in datgene wat ik kan en waar ik goed in ben. Eigenlijk zou ik het dus iedereen aanraden: lekker veel ervaring opdoen bij verschillende bedrijven, functies en met diverse collega’s.

Voor mijn ouders is dat nog steeds zoiets als vloeken in de kerk, maar voor mij is het een zegen gebleken.

 

Hoewel het nooit écht de bedoeling was om managementassistente te worden, werkt Gwennie Benjamins alweer jarenlang als ‘rechterhand van’. Zo heeft ze menig manager bijgestaan. Sinds tien jaar is ze werkzaam in de rechtspraak, waarvan de laatste twee jaar bij het bestuurssecretariaat van de rechtbank in Breda. In haar vrije tijd schrijft ze veel (zie: gwennie.nl) en fotografeert ze alles wat los en vast zit.

Reageer op dit artikel