Juist van die vervelende collega kun je veel leren

Veel personal assistants zetten zichzelf niet op de kaart, zegt trainer Gerry Ubels. Vooral in conflictsituaties ziet ze veel ruimte om negatieve patronen te doorbreken en aan zelfinzicht te werken.

Zelfinzicht, samenwerking en resultaatgericht handelen zijn de drie pijlers waarop Gerry Ubels haar training Personal Assistant heeft gebouwd. “De combinatie van deze gereedschappen maakt jou de ideale personal assistant voor iedere manager”, belooft ze.

Wat is de meest gestelde vraag waarmee deelnemers naar de training komen?

“Nog niet op de eerste dag, maar gedurende de vijfdaagse training komen er patronen naar voren. Dan hoor ik iemand zeggen: ‘ik ben niet goed genoeg’, of: ‘ik voel me niet gezien en gehoord’, of: ‘ik word niet als professional gezien’. Wat ik ook vaak hoor is: ‘ik kan moeilijk begrenzen en nee zeggen’. Er zit ongelooflijk veel zelfkritiek bij. Dat is de rode draad die ik zie.”

Gerry Ubels
Gerry Ubels

Wat is jouw reactie hierop?

“Patronen kennen we allemaal. We zijn geconditioneerd door ons verleden, wat we hebben meegemaakt, hoe we zijn opgevoed. Ik vraag dan: wil je in dat patroon blijven zitten, of wil je er graag vanaf? Ga je ermee aan de slag, dan pak je de kans om zo’n patroon of blokkade uit het verleden op te ruimen, onschadelijk te maken.”

Wat valt je op aan de rol van personal assistants?

“Het valt me op dat ze zo dienstbaar zijn, dat ze zichzelf niet op de kaart zetten. Ze cijferen zichzelf weg in dienstbaarheid voor de ander. Ze offeren zich op. Maar alles wat ten koste van jezelf gaat, gaat over een grens. Je doet jezelf geweld aan. Ik leer ze te begrenzen, om zich niet meer aan te passen. Neem je positie in. Ga ervoor staan, en als je haar niet krijgt, eis haar dan op.”

Wat is jouw aanpak?

“Het begint bij zelfonderzoek. Iedereen denkt al snel bij lastige situaties: die ander is vervelend en onaardig. Maar het gaat helemaal niet om die ander. Het gaat om jou. Hoe jij reageert. En dat is mooi, want die ander biedt jou een leersituatie. Denk je eens in: wat kan ik hiervan leren?

“Een deelnemer vertelde over een vreselijke ruzie met een collega. ‘Ik zeg niks meer tegen haar!’, zei ze. Ik vroeg: ‘Hoe zou het zijn als je dit kwijtraakt? Dat je elkaar weer kunt groeten en in de ogen kunt kijken?’ Voor haar hoefde dat niet. Als je zelf die deur dicht laat, kom je niet verder. Dat is een keuze. De rode draad is zelfonderzoek en zelfreflectie. Dan kom je verder.

“Koppel jouw irritatie, frustratie, angst of woede niet langer aan een persoon. Juist die ‘onaardige’ mensen bieden jou de mooiste en diepste lessen. Zij triggeren een bepaalde reactie bij jou, veroorzaakt door gebeurtenissen uit het verleden. Als je dát aangaat, los je het op. Je verandert, je vergroot je potentieel en krijgt minder last van bepaalde situaties of mensen.”

Met mededogen kijken naar jezelf en de ander?

“Ja. Je krijgt inzicht in jezelf én de ander. Zonder angst voor de ander, voor zijn of haar dominantie, grofheid of botheid. Dominante mensen zijn zelf ook weer gevormd door het verleden. Maar je kunt en moet zeker paal en perk stellen en hen begrenzen. Dat leer ik ze. Laatst kreeg ik te horen van een deelnemer dat ze haar manager had begrensd. Ze zei: ‘Nu doet-ie dat niet meer bij mij, maar nog wel bij andere collega’s.’ Het luchtte haar op dat ze voor zichzelf was opgekomen.”

Wat is jouw advies wat betreft dat begrenzen?

“Stevig durven zijn. Niet zeggen: ‘Dat vind ik niet fijn.’ Dat is te zwak, te dienstbaar. Sterker en beter is: ‘Ik zie dat je [benoem gedrag] of ik hoor dat je [benoem wat de ander zegt]. Dat wil ik niet. Het belemmert mij bij het werken voor jou. Je kunt kiezen: als je hiermee doorgaat, doe ik niks meer voor je. Of je houdt ermee op en dan kan ik goed met je werken.’

“Op zo’n moment is het ook belangrijk om bij jezelf na te gaan waarom je zo getriggerd werd door die ander; wat zegt het over jou? Vaak zijn de patronen die we hebben opgebouwd de oorzaak hiervan.”

Wie ben jij als trainer?

“Ik leef vanuit mijn ziel, heb mijn eigen issues opgelost, ben vrij van conditionering. Dat maakt me gevoelig, benaderbaar en betrouwbaar in de training. Ik heb genoeg meegemaakt in mijn leven, zowel in werk als privé, ben veel tegengekomen en heb veel moeten verwerken. Hierdoor sta ik open voor anderen, ik kan iemands psyche doorzien, zonder te oordelen. Dat is een gave die alle deelnemers mogen gebruiken. Ik geef graag inzicht. De kunst voor mij is om het gevoelige, de persoonlijke groei, met het zakelijke te combineren van hun professionele rol.”

Heb je een voorbeeld?

“Een assistant was in verlegenheid gebracht. Ze had een klus gedaan waarvan de voorwaarden onduidelijk waren. Vervolgens ging er een mail rond door het hele bedrijf waarin zij werd zwartgemaakt. Ze voelde zich schuldig en beschaamd. ‘Wat heb je toen gedaan?’, vroeg ik. ‘Niets, laat maar’, had ze gedacht. Maar als je ‘laat maar’ denkt en er is schaamte en schuld over je heen gegooid, dan heeft dat een groot negatief effect op je. We deden toen een oefening waarin ze die schuld en schaamte teruggaf. Het effect was dat ze zich bevrijd voelde van die last én zich bewust werd dat ze dit in het vervolg moest inperken. ‘Dit overkomt me nooit meer’, zei ze. Het levert veel energie op.”

Lees ook:

Personal assistant zijn van een BN’er: “Balans is als PA het allerbelangrijkst.”

Gebrekkige begrenzing is vaak te herleiden tot patronen uit de jeugd.

Bekijk de vijfdaagse training Personal Assistant van Gerry Ubels.

Dit vind je misschien ook interessant